Voor de rubriek Mens selecteert Janet Freriks persoonlijke verhalen die de financiële branche inspireren. Soms komen die verhalen uit de branche zelf, soms juist van daarbuiten. Altijd gaat het om mensen met een missie: mensen die iets willen aankaarten dat volgens hen meer aandacht verdient in het financiële advies. Een rubriek waarin de mens centraal staat.
Dat geldt ook voor hemzelf. Zo haalde hij tijdens zijn afscheid van Expat Mortgages in 2024 geld op voor Ronald McDonald Huis Nederland, Stichting ALS Nederland en de lokale voetbalclub. Ook doneert hij standaard 5 procent van de omzet van zijn bedrijf BrightMinds aan een goed doel. Bovendien is hij bestuurslid van WIFS, een stichting die zich inzet voor meer diversiteit, inclusie en gelijkheid in de financiële sector.
“Toen ik werd gevraagd, was mijn eerste reactie: ‘Het is in deze tijd toch niet meer nodig om een clubje te hebben dat opkomt voor de rechten van vrouwen?’”, bekent hij. “Ik had geen idee waar ik het over had. Maar het dagvoorzitterschap tijdens hun event in maart 2024 veranderde alles. Na afloop fietste ik naar huis. Van top tot teen natgeregend stapte ik met een grote glimlach mijn huis binnen. Ik was zó onder de indruk van wat ik daar had gezien en gehoord. Het was echt een nieuwe wereld waar ik in terechtkwam.”
“Ik weet zeker dat mensen me uitlachen”, gaat Henk verder. “Maar het is toch te belachelijk voor woorden dat we zoiets hebben als Equal Pay Day? Iedereen heeft recht op gelijke kansen en moet beoordeeld worden op zijn of haar kwaliteiten. Helaas zijn het nog vaak mannen in de boardroom die de beslissingen nemen en mensen kiezen die op hen lijken of uit hun netwerk komen. Dat zijn veelal geen vrouwen.” WIFS kijkt overigens verder dan de man-vrouwverdeling, benadrukt Henk. “Het gaat ook om het inzetten van feminiene en masculiene kwaliteiten binnen een organisatie. Die balans leidt uiteindelijk tot een betere en duurzamere financiële sector. Daar zet ik me graag voor in.”
Henk pauzeert even. “Wist je dat mijn moeder tijdens dit gesprek al twee keer heeft gebeld?”
“Natuurlijk, de middelen zijn veranderd”, zegt hij. “Maar de behoefte is nog steeds hetzelfde: de mensen die bij jou binnenkomen, hebben een droom. Met een goede hypotheek kun jij helpen die droom waar te maken. Tenminste, zo zou het moeten zijn. Ik vind dat er in de branche heel veel beter moet: de kennis van adviseurs moet beter, de producten moeten beter, de service moet beter en de verdiensten moeten eerlijker. Er is een grote consolidatieslag aan de gang, waarbij het lijkt te gaan om zoveel mogelijk geld uit de klant te persen. Daar ben ik faliekant op tegen.”
Hij pleit voor een grotere maatschappelijke betrokkenheid van de financiële sector. “Ga eens langs in ziekenhuizen, asielzoekerscentra, bij dak- en thuislozen, de lokale sportvereniging. Kom uit je ivoren toren en help de mensen die het lastig hebben, zonder daar iets voor terug te willen. Als we dat allemaal een klein beetje meer zouden doen… Wat dat betreft vind ik de initiatiefnemers van Dazure heel inspirerend. Zij doen ongelofelijk veel goede dingen terug voor de maatschappij.”
“Nu ik erop terugkijk, zijn mensen altijd mijn vak geweest”
“Kom uit je ivoren toren en help de mensen die het lastig hebben”
Tijdens zijn studie bedrijfseconomie aan de meao kwam zijn talent voor cijfers en uitleggen al snel naar voren. “Mijn medeleerlingen snapten niet altijd wat de leerkracht uitlegde. Op het moment dat de leerkracht even het lokaal uit was, liep ik vaak met een krijtje naar het bord en legde
het op een andere manier uit. Bijna de helft van de klas pakte mijn uitleg beter op.”
Hij zegt het niet om zichzelf op de borst te kloppen. “Maar ik merkte daar al wel dat ik gevoel heb voor cijfers. En taal.” Dat hij op een klein assurantiekantoor terechtkwam (toen nog Damave Hypotheek- en Adviescentrum) is dan ook geen verrassing, al zag zijn toekomstdroom er een tikkie anders uit. “Voetballen bij Ajax”, grinnikt hij. “Stiekem droom ik er nog steeds van om tijdens de Champions League de winnende goal te maken.”
Bij Damave bleef zijn talent niet onopgemerkt. “Ik zag Harry Damave, mijn toenmalige werkgever, altijd met mappen de spreekkamer ingaan. Hoe hij met mensen omging, inspireerde me. Na drie maanden wist ik: wat jij doet, wil ik ook. Ik kocht een pak, hij gaf me een leren map en een pen. Pas op het moment dat mijn eerste klanten binnenkwamen, dacht ik: wat ga ik ze eigenlijk vragen? Nu ik erop terugkijk, zijn mensen altijd mijn vak geweest”, zegt Henk. “De hypotheek was het vehikel.”
Na zijn carrière bij Damave volgden Herenvest en uiteindelijk Expat Mortgages, het bedrijf waarvan hij in 2024 afscheid nam. “De keuze voor expats was heel bewust”, blikt hij terug. “‘Je bent niet goed bij je hoofd’, zeiden meerdere mensen tegen me. Voor mij een teken dat ik op de goede weg zat. Het wakkerde bewijsdrang in me aan: ik moest en zou laten zien dat het wel kon.”
Dat bewijs leverde hij. “Als expats hier komen, spreken ze meestal de taal niet. Als je dan je hand uitsteekt en ze als het ware helpt oversteken, geeft dat een veilig gevoel. Net zoals wij vroeger overstaken aan de veilige hand van onze moeders. Bij veel expats werd ik een soort familievriend. Dat is het mooie van het hypotheekvak: als je het op een goede manier belijdt, is het een prachtig vak.”
Wanneer ik Henk bel, komt hij net terug van een bezoek aan de fysiotherapeut. “Ik fietste door Amsterdam en dacht: zal ik nog even langs mijn moeder gaan? We bellen elke dag en ik bezoek haar vijf keer in de week. Ze is inmiddels 91 en haar geheugen wordt wat minder. Maar we hebben nog elke dag mooie gesprekken.”
Tijd om haar die ochtend te bezoeken heeft hij vanwege onze afspraak niet, maar om over haar te praten des te meer. “Ik ben nummer drie uit een gezin van vier jongens. Mijn moeder is Iers, mijn vader Nederlands. Vroeger stonden er altijd extra borden aan tafel. Er kwam vaak bezoek over uit Ierland”, herinnert hij zich.
Hoewel hij ook met zijn vader een goede band had, is het vooral zijn moeder aan wie hij zijn positieve energie te danken heeft. “Bij haar is het glas altijd halfvol. ‘Je hebt recht op je plek in de wereld’, vertelde ze me al op jonge leeftijd. En ook: je mag er zijn, met al je mitsen en maren. Je moet je eigen geluk gaan halen. Werk hard, wees lief voor de ander en kijk naar elkaar om.”
Hij lacht. “Toen ik nog een jong jochie was, zei mijn moeder weleens tegen me dat ik ‘the gift of the gab’ heb. Een Ierse uitdrukking voor iemand die gemakkelijk praat. Dat klopt wel.”
Auteur Janet Freriks
Eind 2024 nam Henk Jansen met de verkoop van zijn aandelen in Expat Mortgages na 35 jaar afscheid van zijn ondernemerschap in de financiële sector. Maar stilzitten? Dat doet de 58-jarige geboren Amsterdammer allerminst. Naast onder meer groeimentor bij BrightMinds, bestuurslid bij WIFS, lid van de ledenraad van Rabobank Amsterdam en docent aan de Hogeschool van Amsterdam wacht hem binnenkort misschien wel de mooiste rol van zijn leven: opa. “Ik kan niet wachten om mijn dochter als moeder te zien.”
Duizendpoot Henk Jansen barst nog altijd van de energie:
“Mijn moeder is mijn inspiratie”
“Nu ik erop terugkijk, zijn mensen altijd mijn vak geweest”
Voor de rubriek Mens selecteert Janet Freriks persoonlijke verhalen die de financiële branche inspireren. Soms komen die verhalen uit de branche zelf, soms juist van daarbuiten. Altijd gaat het om mensen met een missie: mensen die iets willen aankaarten dat volgens hen meer aandacht verdient in het financiële advies. Een rubriek waarin de mens centraal staat.
Dat geldt ook voor hemzelf. Zo haalde hij tijdens zijn afscheid van Expat Mortgages in 2024 geld op voor Ronald McDonald Huis Nederland, Stichting ALS Nederland en de lokale voetbalclub. Ook doneert hij standaard 5 procent van de omzet van zijn bedrijf BrightMinds aan een goed doel. Bovendien is hij bestuurslid van WIFS, een stichting die zich inzet voor meer diversiteit, inclusie en gelijkheid in de financiële sector.
“Toen ik werd gevraagd, was mijn eerste reactie: ‘Het is in deze tijd toch niet meer nodig om een clubje te hebben dat opkomt voor de rechten van vrouwen?’”, bekent hij. “Ik had geen idee waar ik het over had. Maar het dagvoorzitterschap tijdens hun event in maart 2024 veranderde alles. Na afloop fietste ik naar huis. Van top tot teen natgeregend stapte ik met een grote glimlach mijn huis binnen. Ik was zó onder de indruk van wat ik daar had gezien en gehoord. Het was echt een nieuwe wereld waar ik in terechtkwam.”
“Ik weet zeker dat mensen me uitlachen”, gaat Henk verder. “Maar het is toch te belachelijk voor woorden dat we zoiets hebben als Equal Pay Day? Iedereen heeft recht op gelijke kansen en moet beoordeeld worden op zijn of haar kwaliteiten. Helaas zijn het nog vaak mannen in de boardroom die de beslissingen nemen en mensen kiezen die op hen lijken of uit hun netwerk komen. Dat zijn veelal geen vrouwen.” WIFS kijkt overigens verder dan de man-vrouwverdeling, benadrukt Henk. “Het gaat ook om het inzetten van feminiene en masculiene kwaliteiten binnen een organisatie. Die balans leidt uiteindelijk tot een betere en duurzamere financiële sector. Daar zet ik me graag voor in.”
Henk pauzeert even. “Wist je dat mijn moeder tijdens dit gesprek al twee keer heeft gebeld?”
“Natuurlijk, de middelen zijn veranderd”, zegt hij. “Maar de behoefte is nog steeds hetzelfde: de mensen die bij jou binnenkomen, hebben een droom. Met een goede hypotheek kun jij helpen die droom waar te maken. Tenminste, zo zou het moeten zijn. Ik vind dat er in de branche heel veel beter moet: de kennis van adviseurs moet beter, de producten moeten beter, de service moet beter en de verdiensten moeten eerlijker. Er is een grote consolidatieslag aan de gang, waarbij het lijkt te gaan om zoveel mogelijk geld uit de klant te persen. Daar ben ik faliekant op tegen.”
Hij pleit voor een grotere maatschappelijke betrokkenheid van de financiële sector. “Ga eens langs in ziekenhuizen, asielzoekerscentra, bij dak- en thuislozen, de lokale sportvereniging. Kom uit je ivoren toren en help de mensen die het lastig hebben, zonder daar iets voor terug te willen. Als we dat allemaal een klein beetje meer zouden doen… Wat dat betreft vind ik de initiatiefnemers van Dazure heel inspirerend. Zij doen ongelofelijk veel goede dingen terug voor de maatschappij.”
Auteur Janet Freriks
Wanneer ik Henk bel, komt hij net terug van een bezoek aan de fysiotherapeut. “Ik fietste door Amsterdam en dacht: zal ik nog even langs mijn moeder gaan? We bellen elke dag en ik bezoek haar vijf keer in de week. Ze is inmiddels 91 en haar geheugen wordt wat minder. Maar we hebben nog elke dag mooie gesprekken.”
Tijd om haar die ochtend te bezoeken heeft hij vanwege onze afspraak niet, maar om over haar te praten des te meer. “Ik ben nummer drie uit een gezin van vier jongens. Mijn moeder is Iers, mijn vader Nederlands. Vroeger stonden er altijd extra borden aan tafel. Er kwam vaak bezoek over uit Ierland”, herinnert hij zich.
Hoewel hij ook met zijn vader een goede band had, is het vooral zijn moeder aan wie hij zijn positieve energie te danken heeft. “Bij haar is het glas altijd halfvol. ‘Je hebt recht op je plek in de wereld’, vertelde ze me al op jonge leeftijd. En ook: je mag er zijn, met al je mitsen en maren. Je moet je eigen geluk gaan halen. Werk hard, wees lief voor de ander en kijk naar elkaar om.”
Hij lacht. “Toen ik nog een jong jochie was, zei mijn moeder weleens tegen me dat ik ‘the gift of the gab’ heb. Een Ierse uitdrukking voor iemand die gemakkelijk praat. Dat klopt wel.”
“Kom uit je ivoren toren en help de mensen die het lastig hebben”
Tijdens zijn studie bedrijfseconomie aan de meao kwam zijn talent voor cijfers en uitleggen al snel naar voren. “Mijn medeleerlingen snapten niet altijd wat de leerkracht uitlegde. Op het moment dat de leerkracht even het lokaal uit was, liep ik vaak met een krijtje naar het bord en legde
het op een andere manier uit. Bijna de helft van de klas pakte mijn uitleg beter op.”
Hij zegt het niet om zichzelf op de borst te kloppen. “Maar ik merkte daar al wel dat ik gevoel heb voor cijfers. En taal.” Dat hij op een klein assurantiekantoor terechtkwam (toen nog Damave Hypotheek- en Adviescentrum) is dan ook geen verrassing, al zag zijn toekomstdroom er een tikkie anders uit. “Voetballen bij Ajax”, grinnikt hij. “Stiekem droom ik er nog steeds van om tijdens de Champions League de winnende goal te maken.”
Bij Damave bleef zijn talent niet onopgemerkt. “Ik zag Harry Damave, mijn toenmalige werkgever, altijd met mappen de spreekkamer ingaan. Hoe hij met mensen omging, inspireerde me. Na drie maanden wist ik: wat jij doet, wil ik ook. Ik kocht een pak, hij gaf me een leren map en een pen. Pas op het moment dat mijn eerste klanten binnenkwamen, dacht ik: wat ga ik ze eigenlijk vragen? Nu ik erop terugkijk, zijn mensen altijd mijn vak geweest”, zegt Henk. “De hypotheek was het vehikel.”
Na zijn carrière bij Damave volgden Herenvest en uiteindelijk Expat Mortgages, het bedrijf waarvan hij in 2024 afscheid nam. “De keuze voor expats was heel bewust”, blikt hij terug. “‘Je bent niet goed bij je hoofd’, zeiden meerdere mensen tegen me. Voor mij een teken dat ik op de goede weg zat. Het wakkerde bewijsdrang in me aan: ik moest en zou laten zien dat het wel kon.”
Dat bewijs leverde hij. “Als expats hier komen, spreken ze meestal de taal niet. Als je dan je hand uitsteekt en ze als het ware helpt oversteken, geeft dat een veilig gevoel. Net zoals wij vroeger overstaken aan de veilige hand van onze moeders. Bij veel expats werd ik een soort familievriend. Dat is het mooie van het hypotheekvak: als je het op een goede manier belijdt, is het een prachtig vak.”
Eind 2024 nam Henk Jansen met de verkoop van zijn aandelen in Expat Mortgages na 35 jaar afscheid van zijn ondernemerschap in de financiële sector. Maar stilzitten? Dat doet de 58-jarige geboren Amsterdammer allerminst. Naast onder meer groeimentor bij BrightMinds, bestuurslid bij WIFS, lid van de ledenraad van Rabobank Amsterdam en docent aan de Hogeschool van Amsterdam wacht hem binnenkort misschien wel de mooiste rol van zijn leven: opa. “Ik kan niet wachten om mijn dochter als moeder te zien.”
Duizendpoot Henk Jansen barst nog altijd van de energie:
“Mijn moeder is mijn inspiratie”